Xudo
Xudo (forscha: خدا) — diniy sigʻinish va eʼtiqod qilishning obyekti sifatida namoyon boʻladigan ilohiy kuch; azaliylik va abadiylik, yaratuvchilik timsoli.
Iqtiboslar
[tahrirlash]A
[tahrirlash]- Agar Xudo mavjud boʻlsa, umid qilamanki, uzrli sababi bor. (Woody Allen)
- Anʼanaviy dinlar Xudoni qasoskor kimsa oʻlaroq taʼriflashadi, lekin odamlar shunday kimsani sevish kerakligi haqida gapirishadi. (P. T. Barnum)
- Avvalboshda Olam yaratildi. Bu koʻp odamlarni gʻazablantirib, yomon ish, deya baholandi. (Douglas Adams)
B
[tahrirlash]- Balki bizning shu sayyoradagi vazifamiz Xudoga sigʻinish emas, balki uni yaratishdir. (Arthur C. Clarke)
- Bitta odamni oʻldir — va sen qotilsan. Millionlarni oʻldir — va sen hukmdorsan. Hammani oʻldir — va sen Xudosan. (Jean Rostand)
D
[tahrirlash]- Dinning hech qachon qotillik bilan muammosi boʻlmagan. Umuman. Xudo nomiga oʻlidirlgan odamlar soni boshqa sabab bilan boʻlgan oʻldirilganlar sonidan koʻproqdir. (George Carlin)
K
[tahrirlash]- Kulishni bilmaydigan Xudo bundayin kulguli olamni yarata olmasdi. (Shri Aurobindo)
M
[tahrirlash]- Men Spinoza'ning Xudosiga, oʻzini olam garmoniyasida namoyon qiluvchi Xudoga ishonaman; aslo odamzod taqdiri va qilmishlari bilan bezovta xudoga emas. (Albert Einstein)
O
[tahrirlash]- Odamlar oʻzlaridan yuksakroq xudoni oʻylab topisha olmagan. Koʻp xudolar ahloqsiz va buzilgan bolaga oʻxshab ketishadi. (Robert A. Heinlein)
- Odam Xudo xatosimi? Yoki Xudo odam xatosi? (Friedrich Nietzsche)
V
[tahrirlash]- Voltaire gapini teskari qilib aytamanki, agar Xudo boʻlganida edi, uni yoʻqotish zarur boʻlur edi. (Mixail Bakunin)
X
[tahrirlash]- Xudo boʻlmaganida edi, uni toʻqib chiqarish zarur boʻlur edi. (Voltaire)
- Xudoning essensiyasi va mavjudligi bir narsadir. (Abu Ali ibn Sino)
- Xudo odam yelkasiga u qila olmaydigan ish ortmaydi. (Muhammad Ali)
- Xudo oldida hammamiz birdek dono va birdek nodonmiz. (Albert Einstein)
- Xudo yo zolim, yoki layoqatsizdir. (Woody Allen)
- Xudo oʻldi: biroq, odamzotning hozirgi ahvoliga koʻra, U paydo boʻlib turuvchi gʻorlar hali boʻlgusi. (Friedrich Nietzsche)